“nung ginawa tayo ni God, iba’t ibang talento ang ibinigay nya sa bawat isa sa atin.”
— ngayon.. handa na kong gamitin kung ano man ang talento na ibinigay nya sa akin :)
:) huh?! hehehe!
(April 11, 2012)
Yung pakiramdam na kumakanta ka di dahil sa trabaho mo yun pero yung were...
Namiss ko magmallshow… :) salamat RRJ! :) Masaya ako to be a part of your family… :) Excited na ko...
I AM A DANGEROUS WOMAN! :) hehehe!
Hindi lang alagad ng pag-ibig… mapanganib pa!...
Pink, blue at kupas… :)
— ngayon.. handa na kong gamitin kung ano man ang talento na ibinigay nya sa akin :)
nung bata ako.. di ko talaga pinangarap dati na.. haharap ako sa maraming tao .. at tutugtog…
pero nung natuto ako mag gitara nung high school.. medyo nagkaron ng konting konting bahid sa utak ko na..
GUSTO KONG PUMUNTA SA IBA’T IBANG LUGAR AT TUMUGTOG SA HARAP NG MARAMING TAO.
nag banda ako.. pero wala din hahaha.
kaya simula nun.. natanggal na din talaga yung konting bahid na yun sa utak ko.. at sa isip ko.. di ko din naman siguro kayang gawin yung.. mahiyain ako..
pero eto.. simula nung sinubukang kong baguhin ang sistema ng buhay ko…
nakita ko nalang ang sarili ko..
tumutugtog.. laro laro man.. pero nakatugtog ako sa harap ng maraming tao.. (nung birthday ni ate nats)
di man ako tumutugtog para kumita at sumikat (choz ahaha) tumutugtog naman ako para sa mga bata.. wala man akong maibigay sa mga pangangailangan nila… atleast kahit papano.. makapag dulot lang ako ng kaligayahan (makapag serve para sa kanila) ay masaya na din ako…
SOBRANG LAKI lang ng epekto ng RIGHT START sa buhay ko.. biruin mo.. binuhay neto ang namatay kong pangarap noon.. ahahaha
ewan ko lang kung matutupad pa yung isa.. na magpunta sa ibang lugar para tumugtog.. naeeksayt ako pumunta sa CDO para tumugtog para sa mga kababayan dun :) hehehe sa mga bata.. dun sa right start dun :)
ang gulo ng blog ko.. kung ano ano lang maisip..
ganto talaga ako mag share.. ahahaha
Gusto ko lang ibahagi ang joy ko na maging parte ng isang napakalaking event.. hindi lang para kumanta.. pero para ibahagi sa mga tao ang pagluha at saya ko dahil nakilala ko si God…
The Cross… Yan ang title ng event na ginawa sa Nueva Ecija nitong April 6, 2012… Estimated 20thousand…
Mukang malungkot ang letratong ito.. Pero sa totoo lang isa ito sa mga pinakamasayang momento ng buhay ko… mag-isa… dagat… hangin… ulap… bundok… babad.. tulala… dinadama… namamangha kung gaano ako kaliit at gaano kaikli ang buhay… Pero merong malaking being na nakatingin sakin… di lang nakatingin… nakikinig pa… merong pakialam… higit sa lahat mahal ako… at …. ikaw din…
best: alam mo technique para makayanan mo tumakbo hanggang dulo ?
ako: ano?
best: isipin mo andun si ano, hinihintay ka.
ako: haha loko! ganda ng motivation..
——————
best: bagalan mo din kasi.. wag kang magmadali para di mapagod agad. di naman aalis yun dun eh.
ako: hindi pwede! yung sayo siguro aantayin ka.. yung saken hindi ko sigurado.. kailangan kong bilisan baka mawala ulit eh. baka kunin ulit ni ano…
HAHAHAHAHA laughtrip :D
dec. 16, 2007..
apat na taon na ang nakalipas nang huli ko syang nakita..
yun yung pinaka unang beses na nagkasakit ako dahil sa pagka-miss sa isang tao..
haaayy KAMUSTA KA NA KAYA ?
magkikita pa kaya tayo ?
hmmmm…
tuwing sasapit ang pasko… at tuwing nakakarinig ako ng mga pamaskong awitin…SYA LAGI ANG NAAALALA KO.. walang palya.. kaynis ! hindi ko sya makalimutan.. pero sya.. baka nakalimutan na nya ako… hmmm …
Christmas break na naman…
at habang nilalanghap ko ang simoy ng hangin kagabi…
naalala ko bigla ang aking mga tropa/kababata..
ang aming pag tambay tuwing gabi.. habang nagkukwentuhan at nagtatawanan.. haayyy namimiss ko na sila :)
